Het is ‘verborgen dakloosheid’: mensen die niet veilig zijn in hun eigen huis. De overheid heeft er geen oog voor.

Alleen al in Amsterdam zijn het er honderden, schat Hester van Buren, bestuurder van woningcorporatie Rochdale: mensen die wel een dak boven het hoofd hebben, maar niet veilig zijn in hun eigen huis. Zij spreekt van ‘verborgen dakloosheid’.

Het gaat vooral om mensen die thuis blootstaan aan intimidatie en geweld. Iemand die haar drugsverslaafde vriend bij zich laat intrekken bijvoorbeeld, die vervolgens al zijn verslaafde vrienden over de vloer laat komen – en die zij niet de deur durft te wijzen. Of iemand van wie de woning door criminelen min of meer wordt overgenomen en gebruikt als uitvalsbasis. Of iemand die in ruil voor een betaalbaar onderdak seksuele handelingen moet verrichten.

Straat Consulaat: Het is erg goed dat de definitie dakloosheid breder wordt besproken in Trouw. Heel erg nodig want teveel dak- en thuisloze mensen worden door de beperkte definitie niet geholpen. Jammer van de foto die er bij is geplaatst want die werkt stigma en een beperkte visie op dakloosheid dan weer in de hand.

Lees het artikel in Trouw via de onderstaande link:

Niet veilig zijn in je eigen huis, dat is ook een soort dakloosheid. ‘Ik slaap soms in de auto omdat het thuis niet gaat’


Schrijf u in het mailchimp account van het Straat consulaat als u op de hoogte gehouden wil worden van de nieuwe blogposts, activiteiten, acties en eventuele nieuwsbrieven.