Straat Consulaat en haar vrijwilligers van De Achterban behartigen de belangen van daklozen, thuislozen en druggebruikers in Den Haag. Hiertoe werken wij aan een vijftal doelen:

  • Beter beleid,
  • Toegankelijke goede zorg en huisvesting,
  • Goede informatie voor haar doelgroepen,
  • Eerlijke beeldvorming en fatsoenlijke bejegening,
  • Sterke en onafhankelijke medezeggenschap binnen en buiten de instellingen waar genoemde groepen gebruik van maken.

Hieruit volgen voor ons op dit moment de volgende speerpunten.

  1. Fatsoenlijke bejegening
    Als mensen door alle vangnetten heen gevallen zijn en in crisis verkeren hebben zij veiligheid en rust nodig, een luisteren oor en misschien ondersteuning om de zaken weer op de rit te krijgen. Geen beveiligers, wachtlijsten en onbegrip.
  2. Voldoende betaalbare wonigen
    Mensen die dakloos zijn hebben vooral een dak nodig. Niet ver in de toekomst maar nu. Zonder zorg verslechtert hun situatie soms snel en met zorg, bijvoorbeeld nachtopvang, bedragen de kosten van opvang ca. € 18.000,-/jaar/persoon, terwijl daar sprake is van een onveilige en bijzonder onplezierige situatie, een soort wachtkamer waaruit je iedere morgen weer op straat wordt gezet. Heel snel zorgen voor betaalbare woningen voorkomt veel leed en kosten. Voldoende woningen zorgt er bovendien voor dat ze positief uit kunnen stromen als ze daar klaar voor zijn.
  3. Excelente schuldhulpverlening
    Schulden zijn voor veel daklozen een bijkomend probleem, schulden die iedere oplossing in de weg staan. Mensen zien daardoor geen perspectief en voelen geen reden meer om nog aan te haken. Steeds weer blijkt dat hulpverlening bij problematische schulden door te veel regels niet op gang komt of haar doel voorbij schiet. De kwaliteit van deze schuldhulpverlening in Den Haag kan veel beter. Overheidsdiensten kunnen beter samenwerken zodat hulpverleners sneller kunnen optreden. Vorderingen die mensen toch niet kunnen betalen kunnen worden afgeschreven.
  4. Mensen in beeld
    Alweer jaren wordt er gewerkt aan een goede monitor voor zwerfjongeren en het aantal jongeren onder de radar wordt niet minder. Ook zien we veel ouderen die uitgeschreven zijn uit de basisregistratie persoonsgegevens. Zij zijn buiten beeld, rechteloos, terwijl zij gewoon in de stad zijn. Dat zien wij graag anders.
  5. Minder bureaucratie
    Bureaucratie wordt alleen maar erger en mensen begrijpen er niets meer van. Regels zijn rigide, de menselijke maat ontbreekt. Er wordt te laat ingegrepen. Ook de Ombudsman en de Weten- schappelijke Raad voor het Regeringsbeleid uitten kritiek. Niet nog eens over praten maar actie!
  6. Voorkomen van bijtend beleid
    Ga praten of loop eens mee met mensen in crisis. Zij kunnen een schat aan informatie verschaffen over de hiaten in de systemen: zorg, inkomen, wonen, justitie, onderwijs en het gebrek aan afstemming tussen al deze beleidsterreinen. Daar kan geen onderzoeksbureau tegenop.
  7. Toegankelijke maatschappelijke opvang
    Door de crisis en de maatregelen die daarop volgden is de opvang minder toegankelijk geworden: groepen zijn niet-rechthebbend verklaard, er zijn meer toegangscriteria zoals regiobinding gekomen, net als wachttijden en tegenprestaties voor de uitkering. Niet zelden worden mensen uit de zorg weggestuurd voor het gedrag waardoor ze juist die zorg nodig hebben. We hebben GGZ-bedden en lichte begeleiding wegbezuinigd en veroorzaken groeiende groepen mensen buiten beeld, zonder hulp: mensen die in de war zijn, ZZP-ers die het niet meer redden, mensen die niet mee willen (of kunnen!) werken aan “hun traject”, mensen met een verstandelijke beperking, arbeidsmigranten die vast lopen en veel jongeren die de drempel naar hulp niet over komen.
  8. Meer ruimte voor Housing First
    Wij zien hoe Housing First mensen van de straat haalt, die al jarenlang in het circuit ronddolen en nu tot rust komen. Zeer succesvol, maar zorg dat er ook in de toekomst voldoende woningen zijn voor dit project en obstakels sneller worden weggenomen. Instroom van 24 mensen per jaar is te weinig. Inmiddels is de wachttijd hier een jaar tot twee jaar. Hoezo Housing First?
  9. Differentiatie in de nachtopvang
    Jongeren worden inmiddels in verschillende groepen opgevangen en dat werkt. Differentieer ook voor ouderen, in de nachtopvang al. Een overspannen ZZP-er heeft iets anders nodig dan een verslaafde met een verstandelijke beperking. Een eigen opvang zou beide groepen goed doen.
  10. Meer inzet van outreachende hulpverlening
    Er is inmiddels politieke aandacht voor outreachende hulpverlening en dat is fantastisch. Breng de zorg naar de mensen toe die anders niet bereikt worden, vanuit het CCP, waar de expertise al zit, maar ook vanuit de instellingen is ambulante begeleiding op straat een goede aanvulling, ook voor mensen zonder zorgverzekering. Soms moeten we namelijk eerst het vertrouwen winnen voordat je over eisen en tegenprestaties kan beginnen.
  11. Sterke medezeggenschap
    Cliëntenraden en geschoolde ervaringsdeskundigen krijgen meer kansen dan ooit, de cliëntenraad sociaal domein heeft opstarttijd nodig, maar heeft een goede basis voor de toekomst. Er wordt in de stad gezocht naar alternatieven om inspraak goed te regelen. De inkoopcriteria zijn op dit punt nog zeer vrijblijvend. Geef de mensen waar het om gaat in de maatschappelijke opvang ook een stem!
  12. Permanente nachtopvang
    De wethouder heeft aandacht voor de winteropvang en versoepelt de criteria, waar wij echt heel blij mee zijn. Het meest humaan is een permanent bed, bad brood aanbod van waaruit het gesprek met de mensen opgestart kan worden, ondersteuning kan worden georganiseerd.
    Lobby bij de landelijke politiek voor de financiering van een dergelijke opvang is een wens van ons; we willen immers geen buitenslapers in onze stad.

Het besef lijkt te groeien dat we oog moeten blijven houden voor mensen die minder geluk hebben, minder goed “slagen” in het leven. De werkbespreking die eind 2016 gehouden werd is al een teken van die extra aandacht, maar het is nooit klaar. Terwijl het Kabinet juicht dat de crisis voorbij is, is ze voor veel mensen maar pas begonnen. De bezuinigingen brachten de maatschappelijke opvang voor een deel weer terug naar de situatie van voor 2007, toen het programma Den Haag onder dak de verstopte opvang vlot moest trekken en de toegang tot de zorg beter moest gaan regelen. Toch werd in de landelijke verkiezingsprogramma’s voor de verkiezingen van maart 2017 met geen woord over daklozen of de maatschappelijke opvang gerept.
Investeren in mensen die alles kwijt zijn, in aandacht, tijd en middelen levert op, in de vorm van levensgeluk maar ook in geld, veiligheid en productiviteit in de samenleving en voor de toekomst van ons allemaal.

Stichting Straat Consulaat
De Achterban
Versie juni 2017