Hoe de overheid en de individualistische burger elkaar in de houdgreep houden


Straat Consulaat ziet op haar inloopspreekuren steeds meer mensen die uit de zorg geknikkerd zijn vanwege de problemen waarvoor ze die zorg juist nodig hebben. En dan kost het uren, dagen – als het al lukt – om hun leven weer een beetje op de rit te krijgen. Het artikel met de lessen van bestuurskundige Albert Jan Kruiter was dan ook een feest van herkenning!

Een aantal uitspraken van hem uit het artikel:

De mensen waar de verzorgingsstaat eigenlijk voor bedoeld is, sluiten we bureaucratisch op allerlei manieren uit.

Denk aan jongeren met gedragsproblemen die in een traject voor jongeren met gedragsproblemen komen, waar ze uitgeknikkerd worden omdat ze zich niet gedragen. Of mensen die niet met geld kunnen omgaan, die in een traject komen voor mensen die niet met geld kunnen omgaan (de schuldsanering), waar ze vervolgens uit gegooid worden omdat ze nieuwe schulden maken, omdat ze niet met geld kunnen omgaan.

In Nederland worden we witheet als iemand anders beter behandeld wordt dan wij zelf. In sommige landen worden mensen juist boos als anderen slechter worden behandeld dan zij. Nederlanders vinden dat in het algemeen niet zo’n probleem.

En tot slot: We kunnen niet iedereen individueel behandelen en bekijken. Dat hoeft ook niet. Het systeem functioneert voor 80% goed, voor 10% iets minder en voor 10% richt het meer schade aan dan dat het goed doet. Het gaat om ongeveer 100.000 gezinnen, dus dat is makkelijk op te lossen. We hebben ongeveer 10.000 wijkteamleden, dus als zij er allemaal 10 per jaar doen, dan ben je er.

Link naar het artikel op Brainwash: https://www.brainwash.nl

Geef een reactie