We zien steeds meer ervaringsdeskundigen aan het werk in het sociaal domein. Hoe kunnen beleidsmakers en werkers de rijke bron van ervaringskennis ontsluiten bij hun werk? Wilma Boevink geeft tips vanuit haar ervaring als voorzitter van de Vereniging voor Ervaringsdeskundigen en vanuit wetenschappelijke kennis uit de ggz.

We weten inmiddels dat aansluiten bij de hobbels die mensen te nemen hebben in hun leven, en waar ze steun bij kunnen gebruiken, onvoldoende lukt vanachter het bureau. Mij staat dan ook voor ogen dat we bij de herinrichting van het sociaal domein de transitie moeten maken naar een flexibel steunend netwerk dat meebeweegt met de grilligheid van het leven. Het is mijn ervaring dat daartoe de inbreng van ervaringsdeskundigen hard nodig is.

Een ervaringsdeskundige is iemand die persoonlijke ervaringen met en collectieve kennis over ontwrichting professioneel inzet ten behoeve van anderen. Ontwrichting is een algemene noemer voor bijvoorbeeld psychisch lijden, ziekte, handicap, armoede en crisissituaties. Daarbij gaat het vooral over hoe ermee om te gaan en hoe veerkracht te ontwikkelen. De eigen doorleefde processen en de collectieve kennis daarover bieden handvatten – en een hoopvol perspectief – bij het coachen van anderen die een (uit)weg zoeken in soortgelijke situaties.

Ervaringsdeskundige, hoed u voor de professionaliseringsparadox