Het aantal zwerfjongeren in Den Haag stijgt. Goede hulpverlening is er niet altijd. “En op een gegeven moment ga je met verkeerde mensen om. Die agressief zijn, dealen, drugs gebruiken.” Luisa en Dave zitten nu in de opvang van het Leger des Heils.

“Dat ik dakloos ben, betekent niet dat ik vies hoef te zijn.” Luisa Franco (22) zit met haar vriendin Dave* (22) op een bankje aan de Trekvliet in Laak. Jassen aan, maar de zon schijnt. Op nog geen tien meter afstand ligt het door water onbereikbare Capriole Café in de Binckhorst. Luisa: “Ik ben het zat dat iedereen alleen een stereotype ziet. Een bedelaar, kapotte schoenen. Ik heb gewone schoenen.”

Hoeveel dak- en thuisloze jongeren er zijn in Den Haag, is moeilijk te zeggen. Ze melden zich niet, of erkennen niet dat ze dakloos zijn en gaan van logeerbank naar logeerbank. Wethouder Bert van Alphen (GroenLinks, sociale zaken) en zijn team gaan uit van drie- a vierhonderd zwerfjongeren. Maar ze houden vele slagen om de arm. Wel duidelijk is dat het aantal stijgt. Mede door bezuinigingen in de geestelijke gezondheidszorg en doordat de woningmarkt op slot zit. Uitstromen vanuit de maatschappelijke opvang is dus erg moeilijk.

Lees het complete artikel via de onderstaande link:

Dakloze jongeren dromen: ‘Mijn plek, mijn regels, mijn thuis’